Als eerst zal ik je iets over mijzelf vertellen en daarna waarom ik dit bedrijf gestart ben.

Enige jaren geleden ben ik begonnen aan het Sint Lucas in Boxtel. Een welbekende school voor erg creatieve mensen. Ik voelde me daar ook direct op mijn gemak. Alle kinderen die daar zaten waren op hun eigenzinnige manier creatief. De een tekende hele boeken vol, de andere maakte haar eigen mode en weer een ander wilde een eigen bedrijf starten in multi-media. Het kon daar allemaal.

Ik wist het niet zo goed. Ik wilde vooral mijn creativiteit kwijt.

Na de opleiding heb ik binnen verschillende bedrijven gevarieerde taken gehad. Productfotografie, fotomanipulatie, ontwerpen van folders en verpakkingen, snijtekeningen uitwerken, handleidingen schrijven, contact met de fabrikanten van het drukwerk en ik vergeet vast nog wel iets. Teveel om op te noemen.

Het werk was uitdagend, maar ik miste de menselijke kant.

Toen ik zelf kinderen kreeg en ik vaak nog even stond te praten met de begeleiders van de kinderopvang, merkte één van de begeleiders mij op en vertelde me dat haar werk misschien ook wel iets voor mij zou zijn. Ik heb daar 2 jaar over nagedacht en uiteindelijk inderdaad mijn werk in de marketing opgezegd en de opleiding Gespecialiseerd pedagogisch medewerker gedaan. Als BBL-er (Beroepsbegeleidende leerweg) kwam ik terecht bij een BSO gespecialiseerd in ‘het oudere schoolkind’.

Ge-wel-dig! Dit was mijn doelgroep! Mondig genoeg om te vertellen wat ze willen en nog steeds de behoeftes die kinderen nodig hebben om te leren.

Maar helaas kwam daar een einde aan. Ik kwam in een burn-out terecht. Een jaar lang wilden mijn hoofd en mijn lichaam niet meer doen wat ik moest doen. Vooral dat woordje ‘moest’.

Vele specialisten verder kwam ik uiteindelijk terecht bij CoreTalents. Een analist die door middel van vragen over mijn kindertijd, uitgeschreven heeft wat mij drijft en wat energie kost.

Dat was nu precies wat ik nodig had. Een handleiding van mijzelf.

Wat daar uit kwam was niet wat ik verwacht had. Ik zou ‘by far’ een ondernemer, een initiatiefnemer en een risiconemer zijn. Hier moest ik wel even aan wennen. Ook de kaart ‘sociale organisatie’ lag bij het rijtje ‘sterke talenten’.

Wat ik wel verwacht had was de creatieve kant van mijzelf, de ordening en de informatie in de diepte vergaren. Deze aspecten zie ik overal terug in mijn doen en laten.

Natuurlijk heb ik ook minder sterke kanten. Maar die weet ik inmiddels om te buigen naar minder energie-slurpend. Inmiddels zit ik weer lekker in mijn vel en doe ik wat ik leuk vind.

Met kinderen werken én creatief zijn.

Er is alleen nog een puntje wat ik niet benoemd heb. Mijn interesse in hoogbegaafdheid.

Als kind heb ik mij altijd ‘anders’ gevoeld. Ik praat te snel, ik denk ‘krom’, ik denk te veel na. Allemaal uitdrukkingen die ik eigenlijk al heel mijn leven hoor.

Toen ik met de opleiding bezig was, begon de pandemie. Gelukkig had ik drie jonge kinderen thuis, dus de lesstof en de opdrachten voerde ik uit op mijn ‘testpersonen’. Maar wat merkte ik, die volgde niet de regeltjes uit het boek.

Ik dacht toen nog: “Het boek zal wel een strak gemiddelde zijn.” 

Maar als een kind zichzelf op de kleuterschool leert lezen, moet je achter je oren gaan krabben. Of als een kind jouw eigen emoties kan vertellen op de leeftijd van vier, dan is dat bijzonder.

Toen ik afgestudeerd op de groep stond, merkte ik dat juist díe kinderen mij aanspraken. De kinderen die ‘anders’ waren. Ik begreep ze en kon ze daarin begeleiden, binnen de grenzen van wat toegestaan is. Thuis hadden we inmiddels drie iets grotere kinderen die nog steeds een a-synchrone leerlijn volgden en de nodige aandacht vroegen. Vanaf toen was het duidelijk dat we met meer- of hoogbegaafden te maken hadden. En vanaf dat punt groeide mijn interesse in de capaciteiten van het menselijk brein.

En eigenlijk was dát ook het punt van mijn leven, dat ik wist wat waarom ik mij altijd ‘anders’ voelde.

Ik ben nooit getest, ik weet ook niet of ik dat wil of nodig vind. Het belangrijkste is dat je gehoord en gezien wordt. Dat er iemand is die je begrijpt. Precies, dat is wat ik wil zijn voor de kinderen die meer of andere uitdagingen nodig hebben. Een klankbord, een springplank of gewoon gezelligheid met gelijkgestemden.

Dus zo kom ik op de naam van mijn bedrijf. ‘CREA’ voor mijn creatieve kant, de ‘IQ’ voor de kinderen die meer potentie hebben en daar ook iets mee willen doen en de ‘brug’ tussen die twee.